Rivoyat qilishlaricha, bir mamlakatda podsholar juda tez oʻzgararkan. Chunki mamlakat aholisi taqvodor boʻlib, sal adolat buzilsa, duo qilishar, duolari qabul boʻlib, tezda haqiqat qaror toparkan. Bir kuni podsholikka daʼvogarlardan biri “Agar men shoh boʻlsam, oʻlgunimcha taxtda oʻtiraman”, debdi. Doʻstlari esa uning ustidan kulishibdi. Ittifoqo, oʻsha odam podshoh boʻlibdi. Taxtga oʻtirishi bilan “Hamma saroyga bittadan tuxum olib kelsin”, deb amr qilibdi. Hamma olib kelgan tuxumini bir savatga qoʻyibdi. Amri bajo boʻlgan podsho peshin chogʻida “Hamma oʻzi olib kelgan tuxumini olib ketsin”, deb farmon beribdi. Ammo odamlar oʻzlari olib kelgan tuxumni tanishmabdi. Oqibatda hamma oʻzining tuxumi qolib, oʻzgalarnikini olibdi va luqmalariga shubha, gumon aralashibdi. Shundan soʻng ularning duolari qabul boʻlmaydigan boʻlib qolibdi. Podshoh esa to oʻlgunicha taxtdan tushmabdi.