Anarxizm (yunoncha anarchia – beboshlik, hokimiyatsizlik) – har qanday davlat hokimiyatini inkor etuvchi taʼlimot boʻlib, XVIII asrning oxiri va XIX asrda gʻoyaviy oqim sifatida shakllangan. Anarxizmning asoschilaridan biri ingliz olimi Uilyam Godvindir (1756–1836). U “Siyosiy adolat haqida ilmiy ish” asarida jamiyatdagi tengsizlik va adolatsizlikning sababi xususiy mulk emas, balki davlat hokimiyatidir, deb yozadi. Anarxizm taʼlimotining keng tarqalishida fransuz faylasufi P.Prudon va rus olimi M.Bakuninning taʼsiri katta boʻlgan. M.Bakuninning fikricha, davlat kishini kishi tomonidan ekspluatatsiya qilinishini vujudga keltiradi. U, davlatni yoʻq qilish orqali ekspluatatsiyaga sabab boʻluvchi huquqiy asoslar ham barham topadi, degan fikrni ilgari surgan holda davlatga qarshi kurashish siyosatini ishlab chiqqan.

XX asrda anarxizm gʻoyalarining ijtimoiy taraqqiyotga zid ekani ayon boʻldi. XIX asr oxirida anarxizm taʼsirida Fransiyada anarxosindikalizm inqilobiy harakati paydo boʻlib, Italiya, Ispaniya va Lotin Amerikasi mamlakatlariga tarqaladi. Uning doktrinasi siyosiy partiyalar, hokimiyat va rejalashtirishni butunlay inkor etishga asoslangan boʻlib, ishchilar inqilobi vositasida kapitalizm tuzumini agʻdarish gʻoyasiga tayanadi. Bugungi kunda dunyoda bu gʻoya tarafdorlari koʻp emas.