Aymoq – moʻgʻil va turkiy xalqlarda qadimgi yirik urugʻlardan ajralib chiqqan, turli-tuman hududlarda yashasa-da, oʻzaro qonqarindoshlik asosida bogʻlangan insonlarning ijtimoiy birligini anglatuvchi tushuncha.

Aymoq atamasi bugungi kunda Buryatiya va Oltoy oʻlkalarida kichik maʼmuriy hududlar – tuman maʼnosida ishlatiladi. Bu soʻz moʻgʻil tilida ham boʻlib, nisbatan kattaroq maʼmuriy-hududiy birlikni bildiradi. XV– XVI asrlarda Fargʻona vodiysi va Qashqadaryo vohasida yashagan turkiy qabilalardan biri aymoqlar deb atalgan. Asrlar oʻtishi bilan ular millatimiz tarkibiga singib ketgan. Faqat kichik bir boʻlagi asrimiz boshlarigacha oʻz nomini saqlab kelgan. 1924-yilgi aholi roʻyxati maʼlumotlariga koʻra, oʻsha vaqtda hozirgi Qashqadaryo viloyati hududida yashagan kishilardan 4 mingga yaqini oʻzini aymoq urugʻining vakili deb koʻrsatgan. Aymoq atamasi bir qancha qabila va urugʻlar ittifoqi maʼnosida hozirgi Afgʻonistonning shimolida yashovchi baʼzi kishilarga nisbatan ham ishlatiladi. Bu yerdagi aymoqlar tarkibiga fors tilida soʻzlashuvchi aholi ham kiradi. 1959-yilgi aholi roʻyxatiga koʻra, Afgʻonistonda 50 ming, Eronda 30 ming Aymoq urugʻiga mansub aholi yashagan. Tarkibida aymoq soʻzi ishtirok etadigan urugʻ-aymoq atamasi oddiy muloqot jarayonida barcha qarindosh-urugʻlar majmuasini ifoda etadi. Ammo rasmiy nutq va rahbarlik faoliyatida bu tushuncha kadrlarni qarindoshlik, oilaviy yaqinlik asosida tanlash va mansabga koʻtarishdek salbiy holatni bildiradi.