Azamat (xalq) – arab tilidan oʻzlashgan buyuklik, kattalik maʼnolarini anglatuvchi, faxr, gʻurur tuygʻusini ifodalovchi soʻz. Oʻzbek tilining izohli lugʻatida azamat soʻzining bir necha maʼnosi keltiriladi. Yaʼni, haybatli, ulkan maʼnosidan tashqari, kuch-quvvatga ega, qudratli; gʻayrat-shijoatli, botir, mard; jismonan yetuk, zabardast kabilar. Bundan tashqari, bu soʻz biror shaxsning shunday belgi xususiyatini aniqlovchi boʻlib ham keladi. Shu bilan birga erkak kishining ismi sifatida ham turkiy tillarda soʻzlashuvchi xalqlar tilida uchraydi. Ayniqsa, qozoq xalqida azamat soʻzi kishi ismidan tashqari bevosita er yigit, navqiron erkak maʼnosida ham qoʻllanib, juda ommalashib ketgan faol tushunchadir. Mazkur tushunchaning belgi-xususiyat jihati va bevosita nisbat berib qoʻllanilishi soʻzlashuv nutqi bilan birga poetik nutqda ham koʻp qoʻllaniladi. Masalan, buyuk oʻzbek shoiri Gʻafur Gʻulomning vatan haqidagi sheʼrida “Sen minglab azamat, botirga doya, Arslon yigitlaring bari seniki” deb, shoir azamat soʻzini bevosita yigit maʼnosida ishlatadi. Aynan shu tushunchani xalq bilan bogʻlash, xususan, oʻzbek xalqiga nisbat berish keyingi yillarda OAVda, shoir va adiblarning asarlarida koʻp uchramoqda.