Apatiya (yunoncha apatheia – beparvolik) – insondagi emotsional passivlik, befarqlik, hissiy loqaydlik kabi kayfiyatni ifoda etadi.

Bunday holatda inson yon-atrofdagi voqea-hodisalarga e’tiborsiz bo‘ladi, hech narsaga qiziqish bildirmaydi, uning jismoniy, ruhiy va ma’naviy faolligi pasayadi. Apatiya uzoq vaqt davom etgan ruhiy buzilishlar tufayli yuzaga keladi va kechish muddatiga ko‘ra, uzoq yoki qisqa muddatli bo‘ladi. Apatiya holatini aqliy zaiflikda va hatto uzoq davom etgan muayyan kasallikning asorati sifatida ham kuzatish mumkin. Apatiyaning ilk bosqichlarida qiziqish, xohish va intilishning birmuncha susayishi, ishtiyoq va maylning pasayishi kuzatiladi. Keyingi bosqichlarda esa tevarak-atrofdagi voqealarga nisbatan befarqlik paydo bo‘ladi. Ko‘p hollarda apatiya holatidagi kishining mimikasi kamayadi, emotsiyalari sovuqlashadi, u hech qanday ko‘ngilochar ishlarni qilmaydi, hattoki oilasi, farzandlari, yaqinlariga ham loqayd bo‘lib qoladi.

Apatiyaning so‘nggi bosqichlarida esa to‘liq befarqlik hukmron bo‘ladi, bu holatdagi kishi, hattoki o‘z tashqi ko‘rinishi va ozodaligiga ham e’tibor bermaydi. Apatiya ma’naviy tushkunlik va ruhiy toliqish oqibati bo‘lishi ham mumkin.