“Libos yaratish unga ikki-uch kilo tosh osishdan iborat emas” – Fransiyada o‘z brendiga asos solgan o‘zbek ayoli


Saqlash
10:35 / 30.03.2022 858 0

Oyina.uz’ning navbatdagi mehmoni – Fransiyada yashab, o‘z brendiga asos solgan – Navbahor Boudot. Xorazmda tug‘ilib o‘sgan qahramonimiz bugungi kunda Lion shahrida o‘z brendini yaratish bilan birga, ishsiz ayollarga til o‘rganish va ish masalalarida yordam berib kelmoqda.  Jahon moda olamiga kirib borayotgan Navbahor Boudot bilan O‘zbekistondagi xotiralari, Fransiyaga ketish sabablari, “Bahor” brendi muvaffaqiyatlari haqida suhbatlashamiz.  

 

– Assalomu alaykum, Navbahor opa, suhbatga rozi bo‘lganingiz uchun katta rahmat! Avvalo, Fransiyaga ketish hikoyangiz haqida aytib bersangiz. Nima uchun aynan farang yurtini tanladingiz?

 

– Avvallari qaysi hududdagi maktab qaysi chet tilini o‘rganishi kerakligi yuqoridan belgilab qo‘yilardi. Bizning maktabdagi o‘quvchilarga o‘shanda fransuz tili darslari o‘tila boshlagan. Shunday qilib, keyinchalik hayotim Fransiya bilan bog‘landi. Bu davlatga kelishimning tarixi juda uzun. Ketma-ket ikki marta universitetga shartnoma asosida kirganimda moliyaviy muammolar sabab o‘qiy olmaganman. Uchinchi yil ham shu hol takrorlangach, onam sabab o‘qishga, mustaqil harakat qilishga kuch topdim. Ammo Toshkentda o‘z o‘rnimni topib ketishim juda qiyin bo‘ldi. Oddiy oiladan bo‘lganim uchunmi yoki tanish-bilish bo‘lmagani sababmi, bilmadim. 2007-yili madaniyat almashuv dasturi orqali Fransiyaga ketishga qaror qildim. Menga talabalik maqomi berildi va fransuz oilasi bilan yashay boshladim.

 

 

Fransiyaga ilk marta kelganimda moda olamiga kirish rejamda yo‘q edi. Onam tikuvchi bo‘lgani bois yaxshigina tajribam bor edi. Toshkentda tikuvchilik bo‘yicha ishlaganman, bu hunar menga begona bo‘lmagan. Fransiyada esa hunari bor odam och qolmasligiga yana bir karra amin bo‘ldim. Ilk marta kichkinagina tikuv mashinasi olib, bolalar kiyimlarini tika boshladim, parda tikishda ham o‘zimni sinab ko‘rdim. Eng asosiy maqsadim – onamning hunari bilan bir rishta bog‘lash, uni saqlab qolish edi. Fransiyaga kelganimdan to‘rt-besh oy o‘tib tikuvchilik, moda sohasida ishlash ishtiyoqi ortib bordi. Ming afsuski, o‘sha paytlar jahonda iqtisodiy tanazzul boshlangan davrlar edi (2007–2008-yillar). Shu sababli kichikroq hamkorlar bilan ish boshladim. Bu orada turmush o‘rtog‘imni uchratib qoldim va oila qurdik. Endi fransuzlar kabi ko‘plab huquqlarni qo‘lga kiritdim. Kichik korxonam shu bilan ishga tushdi. Tajribam bo‘lgani bilan qiyinchiliklarga ham uchradim. Sekin-sekin brend yaratish istagi ham paydo bo‘ldi.

 

– Jamiyatda o‘rnimni topolmagandek bo‘ldim dedingiz, Fransiyada maqsadlaringizga qanchalik erishdingiz? Lion jamiyatidagi maqomingiz sizni qoniqtiryaptimi?

 

– Bilasizmi, Fransiyada erishilgan muvaffaqiyatlar hammasi noldan boshlangan edi. O‘zbekistondan ketayotganimda uydagi oxirgi sigirni sotib, bilet olgandik. Aeroportdan tushganimda qo‘limda atigi 200 dollar mablag‘ bor edi.

 

Siz ko‘rib turganingiz – hammasi katta mehnat evaziga amalga oshdi. Bu yerda ham maqsadlarimga ortig‘i bilan erishdim deyolmayman. Chunki tadbirkorlik bilan shug‘ullanishni boshlasangiz, yana yangi maqsadlar tug‘ilaveradi, jamiyatga ko‘proq foydangiz tegishini xohlaysiz. Menimcha, hech bir tadbirkor “Hamma narsaga erishdim”, deyolmaydi. Bu tadbirkorning moddiy jihatdan to‘kisligiga bog‘liq emas. Ishtiyoqiga, yangi marralarni ko‘zlashiga borib taqaladi.