Олди-сотди ва тўлов учун ишлатиладиган, электрон ёки қоғоз кўринишидаги бу воситани ифодаловчи сўз бизга форс тилидан ўзлашган. Лекин асли форсча эмас. Форсча пул оромий-сурёний тилидаги пўлус сўзидан олинган. Пўлус оромийчада ҳам форсчадаги каби энг кичик қийматдаги чақа пулни англатган. Бу сўзнинг илдизи эски юнончадаги ὀβολός (ўболўс) ёки οβελός (ўбелўс) сўзига бориб тақалади.

Плутархнинг ёзишича, Қадимги Юнонистонда савдо-сотиқда пул вазифасини қиррали метал таёқчалар бажарган. Михга ўхшагани учун улар ўбол (ўс) – мих сўзи билан атала бошлаган. Битта қўл ҳовучига 6 та ўбол сиғган ва у драҳма деб аталган. Драҳма ҳовуч, тутам, сиқим маъносини беради.

Ўбол сўзи тарихда Европанинг жуда кўп мамлакатларида турли қийматдаги тангаларни билдирган.

Бугун биз ишлатадиган пул сўзи ана шу эски юнонча ўболнинг ўзгарган шаклидир.

Ўзбек тилига обелиск сўзи ҳам ўзлашган. У юқорига қараб ингичкалашиб борадиган қиррали устунни ифодалайди. Обелиск минорани эслатади. Ана шу сўз пул билан қариндош. Юнонча ὀβελίσκος (ўбелискос) – сих, пона, шамшир сўзидан олинган обелиск французчадан русчага ўзлашган ва у орқали ўзбекчага кириб келган.

Ориф ТОЛИБ