Ҳамият (арабча жаҳли тезлик, жиззакилик; ғайрат, қунт; манманлик, такаббурлик, мағрурлик) – ўзининг ва ўзига қарашли кишиларнинг ор-номусини бошқаларнинг тажовузидан ҳимоя қилишга бўлган интилиш, ор-номусни пок сақлаш туйғусини ифода этувчи тушунча. Шундай интилиш ва туйғуга эга бўлган киши «Ҳамиятли одам» дейилади. Улар жамиятдаги эгрилик, нопокликка бефарқ қараб тура олмайди. Ўз халқи ва ўзга элларнинг урф-одатларини ҳурмат қилиш, жамият қонун-қоидаларига риоя этиш, юрти, оиласи, дўстларининг шарафини сақлаш, ҳимоя этиш ҳам ҳамият саналади. Ҳамият сўзининг тилимиздаги ҳозирги маъноси «орият», «номус», «қадр-қиммат» тушунчаларига уйғун бўлиб, салбий маънода деярли қўлланилмайди.