Ҳар бир ҳудуднинг кийимлари кўринишидан ўзига хос бўлганидек, сурхондарёликларга тегишли тарихий либосларда турли жияк ва кашталар билан безатилганини кўриш мумкин. Қуйидаги паранжи ҳам тарихдан маҳаллий аҳоли орасида желак деб аталган бўлиб, бугунги кунда юз ёшдан ошган.

Сурхондарё вилояти Шўрчи туманидаги 1-умумтаълим мактаби тарих ва ўлкашунослик музейида аёлларимизнинг тарихидан сўзловчи ана шу паранжини учратамиз. Ушбу желак I Халқаро бахшичилик санъати фестивали доирасида ҳам намойиш этилган эди. Желакнинг асл эгаси Хадича Алимардонова исмли аёл бўлиб, 1978 йили саксон беш ёшида вафот этган.

Желакнингнинг ташқи кўриниши ҳам алоҳида рамзларга эга. Кийимнинг орқа томонида енглар бир-бирига тикиб қўйилган ҳолатда бўлса, эгасининг турмуш қурмаганини билдиради. Турмуш қурган аёл либоси эса аксинча кўринишда бўлади.

Бир асрдан ортиқ вақт давомида сақлаб келинаётган паранжи ҳозир ҳам табиийлигини, рангларини, аввалги кўринишини йўқотмаган.