Талқин – жаҳон адабиётшунослигида мавжуд матнни тушуниш ва тушунтириш жараёнини ифодаловчи тушунча. Рус тилида «толкование», лотинча «интрепретация» сўзлари мазмунига мос келади. Файласуфлар талқинни герменевтиканинг энг муҳим фалсафий тушунчаларидан бири ҳисоблайдилар. Герменевтика Ғарбда дастлаб қадимги юнон шоирларининг асарларини, кейинчалик «Инжил»ни талқин қилиш таълимоти сифатида майдонга келган. Шарқдаги мавжуд «Илми тафсир», «Илми шарҳ»га шарқона герменевтиканинг, матнни муайян тизим асосида талқин қилиш намунаси сифатида қараш мумкин. Талқин сўзини ҳар соҳа олимлари ўзларига мос равишда қўллайди. Мусиқашунос ижро этилаётган куйни, актёр драматик образларни, театршунос саҳнани, таржимон фикрларни, математик олим формулаларни талқин этади. Шу маънода, мазкур истилоҳнинг истеъмол доираси қатъий чегаралаб қўйилган эмас.