Табиий борлиқ – инсонни ўраб турган бутун оламнинг намоён бўлиши, хилма-хил шакл ва кўринишдаги борлиқни англатувчи фалсафий тушунча табиий борлиқ тузилиши миқёсий ва ташкилий тузилиш даражаларига ажратилади. Табиий борлиқ объектлар миқёси билан фарқ қилувчи 3 та миқёсий тузилиш даражаларига бўлинади. Улар: микродунё, макродунё ва мегадунё. Табиий борлиқнинг тузилмавий шаклини унинг сифат жиҳатдан ривожланиши нуқтаи назаридан олиб қаралса, моддий олам бу ҳолда ҳам 3 та даражага ажратилади: анорганик дунё (нотирик табиат), органик дунё (тирик табиат) ва ижтимоий дунё (жамият). Улар бир-биридан хилма-хиллиги, нисбий мустақиллиги ва фаоллиги билан фарқ қилади. Умуман олганда, табиий борлиқни даражаларга ажратиш нисбий бўлиб, гносеологик аҳамият касб этади.