Рўшнолик (форсча ёритиш, ёруғлик, равшанлик) – бахтли, фаровон ҳаёт, ёруғликни ифодаловчи тушунча. Халқимиз қадимдан бахтли, фаровон турмуш кечиришни орзу қилиб келган, лекин ҳақиқий рўшноликка Мустақиллик давридагина эришди. Рўшнолик, шунингдек «эзгулик», «равшанлик» сўзларига синоним тарзда қўлланади. Шунинг учун ҳам илмий ва бадиий адабиётларда ҳамда кундалик муомалада «Рўшноликка чиқди», «Рўшнолик кўрди» сўз бирикмалари кўп учрайди. Рўшнолик «ҳалоллик» ва «ҳаром» тушунчалари билан узвий боғлиқ. Ҳалоллик билангина рўшноликга эришиш мумкин. Шариатда ижозат этилган ҳамма нарсалар, ейиладиган озиқ-овқатлар ва қилинадиган ишлар ҳалол, ижозат этилмаган нарсалар ва ишлар эса ҳаромдир. Аллоҳ таоло ҳаром этилган ишларни қилувчиларга бу дунёда ёки қиёматда, албатта, жазо беради. Ҳеч ким қилмиши учун жазодан қочиб қутула олмайди. Инсон ҳамиша рўшноликка интилади. Кенг маънода рўшнолик сўзи мустақиллик сўзи билан ҳам уйғунлашиб кетади. Демак, рўшнолик сўзи ҳам «мустақиллик» тушунчасидек кишилар интиладиган маррадир. Тор маънода рўшнолик одамлар бир-биридан кутадиган яхшиликдир. Хусусан, рўшнолик ўзаро яқин қавм-қариндош, ҳамкасабалар билан корхонадаги муносабатлар орасида юзага келади.