Оқпадар – жуда катта гуноҳи, ножўя хатти-ҳаракати учун ота-она томонидан оқ қилинган, лаънатланган, ота-онадан юз ўгирган фарзандга нисбатан қўлланадиган тушунча. Оқпадар салбий маъно касб этиб, маълум гуноҳлари туфайли оиладан ажратиб юборилган шахсни англатади. Оқпадарлик – фарзанд учун фожиа. Ота-онанинг қарғишига учраган оқпадар фарзанд Ватанига ҳам вафо қилмайди. Баъзан фарзандга оқпадар тамғаси тушишига оилавий тарбия ҳам сабаб бўлади. Оилада эрнинг хотини, хотиннинг эри олдидаги, улар икковининг фарзандлари, фарзандларнинг ота-оналари олдидаги масъулияти ва бурчининг тўғри бажарилмаслиги ана шундай салбий ҳолатларга олиб келади. Оилавий, маънавий муносабатларда эр-хотин, ота-она ва фарзанд ўртасидаги меҳр-муҳаббат, меҳр-шафқат, меҳр-оқибат каби инсоний туйғуларнинг ўрни ва аҳамияти беқиёс. Оила аъзолари бир-бирлари билан умумий турмуш, ўзаро иқтисодий, мулкий, ҳуқуқий, ахлоқий, руҳий алоқалар билан боғланади. Оиланинг биринчи вазифаси ўз насл-насабини давом эттириш, жисмонан ва маънан баркамол фарзандларни тарбиялаш, оилавий муҳитни қарор топдириш, ҳалол меҳнат қилиб, жамиятга фойда келтиришдан иборат. Мазкур тизимнинг бирор мурватига путур етганда, ота-она ва фарзандлар ўртасидаги ижтимоий муносабат бузилади ва фарзанднинг оқпадар бўлишига асос пайдо бўлади. Халқимизда оқпадарлар қадимдан қоралаб келинган. Негаки, ўзбек халқига хос муҳим фазилатлардан бири – ота-она ва катталарни ҳурмат қилиш, эъзозлаш. Ушбу тушунча маънавиятга бевосита алоқадор бўлиб, у ёшларни ота-она, катталар ва Ватанга нисбатан ҳурмат-эҳтиромда бўлиб, бундай тамғадан холи бўлишга ундайди.