Миллийлик – муайян халққа, миллатга хос бўлган, уни бошқалардан фарқини кўрсатувчи хусусиятлар мажмуи. Миллийлик миллатнинг тарихи, қадриятлари, анъаналари, маданияти, яшаш тарзида яққол намоён бўлади. Миллийликни билиш ва англаш учун миллатлар ўртасидаги фарқ ва тафовутларни ўрганиш билан биргаликда, уларни яқинлаштирувчи жиҳатларга жиддий эътибор бериш зарур. Чунки бошқа миллатларнинг ютуқ ва ижобий тажрибасини ўрганиш, уларни ўзлаштириш миллийликни бойитади ва ривожлантиради. Инсоният тарихида XX аср миллийликнинг ўсиши, миллий давлатчилик тамойили устуворлик касб этгани билан характерланади. Бу асрда мустамлакачилик тизими барбод бўлди, ўнлаб янги мустақил давлатлар шаклланди. Ана шу аср сўнгида Ўзбекистон ҳам мустақилликни қўлга киритиб, ўз миллий давлатчилик анъаналарини, урф-одатларини тиклади. Мамлакатимизда маънавий тараққиёт умуминсонийликнинг устуворлиги ва миллий қадриятларга садоқат тамойилларининг уйғунлигига асосланади. Бунда миллий ривожланишнинг ўзимизга хос ва мос йўли – тараққиётнинг ўзбек моделини амалга ошириш муҳим аҳамият касб этмоқда. Халқнинг маънавий руҳини мустаҳкамлаш ва ривожлантириш Ўзбекистонда давлат ва жамиятнинг энг муҳим вазифасидир. Жамиятимизнинг маънавий қиёфасини белгилаб берадиган барча меҳнат соҳалари қонун ҳимоясида бўлиши керак. Халқнинг маънавий-руҳий тикланиши – иқтисодий ислоҳотларнинг ижтимоий негизидир. Биз фарзандларимизнинг баркамол руҳий дунёси учун, уларнинг маънавий-ахлоқий жиҳатдан етук, жисмонан соғлом бўлиши учун доимо қайғуришимиз, курашмоғимиз даркор. Ана шу жараёнда халқимизнинг миллийлик қиёфаси, руҳияти, дунёқараши, қадриятлари, бир сўз билан айтганда миллийлиги яққол намоён бўлади.