Калом (арабча нутқ, жумла, гап, сўз) – исломда муайян мантиқий далилларга таяниб, диний таълимотни асослашга ҳаракат қиладиган назарий илоҳиёт. Калом турли диний-сиёсий гуруҳлар (хорижийлар, қадарийлар, жабрийлар ва ҳоказолар) пайдо бўлиши билан боғлиқ баҳслар жараёнида вужудга келган ва тараққий этган. «Ҳақ» ислом йўли тизими Х асрга келиб ишлаб чиқилади ва буни Имом Ашъарий (873– 935) ва Имом Мотуридий (870–944) амалга оширадилар. Шундан сўнг калом ана шу буюк зот асос солган икки мактабни англатадиган атамага айланади. Ашъария каломи асосан шофеъийлар орасида тарқалган бўлса, мотуридия каломи ҳанафия мазҳаби кенг қўллаб-қувватлади, хусусан, Мовароуннаҳр мусулмонларининг асосий ақидасига айланади.