Истеъдод (арабча ҳозирламоқ, тайёрламоқ) – қобилиятнинг юқори даражада ривожланганини ифода этадиган маънавий фазилат. Истеъдод, одатда, барча қобилиятларнинг эмас, бир ёки бир неча қобилиятнинг юқори даражада ривожланганини англатади. Истеъдоднинг борлиги ёки йўқлиги тўғрисида инсон фаолиятининг натижаларига қараб хулоса чиқарилади. Истеъдодли кишиларнинг фаолияти ўзининг мутлақо янгича ёндашуви, оригиналлиги ва самарадорлиги билан ажралиб туради. Истеъдод доимо ижод билан ошно бўлади ва муайян ижтимоий эҳтиёжларни ўзида акс эттиради. Истеъдодли одамлар нафақат адабиёт, санъат, балки илм-фан ва бошқа соҳаларда ҳам ижодий қобилиятини намойиш этади. Масалан, косиб, деҳқон, темирчи ёки кўнчи истеъдодли шахс бўлса, ўз касбига ижодий ёндашади ва юқори самарага эришади. Истеъдод меҳнат ва тиришқоқлик билан эгизак ҳодиса. Туғма қобилиятли шахс янгиликларни эгаллашга киришмаса, кўп меҳнат қилмаса, ўз истеъдод куртакларини рўёбга чиқара олмайди. Истеъдод ўзига хос кўринишда намоён бўлади. Чунончи, истеъдод: илмий, бадиий, техник ижодкорликда, спорт ва касб-кор маҳоратида яққол кўринади. Шунингдек, истеъдод инсон амалий фаолиятининг барча соҳаларида ўзига хос тарзда акс этади. Истеъдод ҳар бир соҳа мутахассисида ўзига хос тарзда ривожланган ёки ривожлантирилмаган ҳолатда ҳам акс этиши мумкин. Шунинг учун ҳам инсон ўз ҳаётий фаолияти давомида билим ва тажрибасини янада ривожлантириши лозим. Истеъдодли шахсни тарбиялашнинг иқтисодий, сиёсий, маънавий омиллари бўлиб, жамиятда бундай кишилар учун шарт-шароит яратилиши муҳим аҳамиятга эга.