“Янги Ўзбекистон” газетасида янги — “Тамаддун тафаккури” лойиҳаси йўлга қўйилди. Эндиликда ҳар ҳафтанинг жума кунида газетада “Тамаддун тафаккури” номли махсус қўшимча саҳифалар тақдим этиб борилади.

Рўзноманинг 20 мартдаги 54-сонида Ўзбекистон мусулмонлари идораси раиси, муфтий Шайх Нуриддин Холиқназар ҳазратларининг Ислом цивилизацияси маркази ҳақидаги “Заковат ва юксак маданиятнинг мустаҳкам илдизлари” номли мақоласи чоп этилди. Қуйида ушбу мақола билан танишишингиз мумкин.

Аллоҳ таолога беҳисоб ҳамду санолар бўлсинким, юртимизда кейинги йилларда маънавий ҳаётимиз юксак поғоналарга кўтарилиб, муқаддас динимиз қадриятларига эътибор тобора ортиб бормоқда.

Ана шундай улуғ ва тарихий воқеалардан бири – Ислом цивилизацияси маркази бунёд этилиб, фойдаланишга топширилиши халқимиз учун чинакам улкан маънавий байрам, десак айни ҳақиқатни айтган бўламиз.

Бу муҳташам маскан юртимизнинг бой тарихи, бебаҳо маънавий мероси, асрлар давомида шаклланган илм-маъ­рифат анъаналарининг ёрқин тимсоли сифатида барпо этилди. Зеро, муқаддас динимиз инсонни доимо илмга, маъри­фатга, эзгулик ва комилликка чорлаб келади. Қуръони каримнинг илк нозил бўлган оятидаёқ “Иқро!”, яъни “Ўқи!” деб амр қилингани ҳам бу йўлнинг нақа­дар улуғ ва шарафли эканини кўрсатади. Марказнинг Улуғбек дарвозаси пештоқи­га ушбу муборак оят муҳрлаб қўйилгани замирида ҳам мана шундай чуқур маъно- мазмун мужассам.

Президентимиз таъкидлаганидек, биз юр­тимизда ривожланган давлат, эркин жамият пойдеворини бунёд этиш учун, энг аввало, илм ва илм, таълим ва яна бир бор таълим деган олий мақсадни ҳаётимизга жорий эт­моқдамиз. Шу маънода, Ислом цивилизация­си маркази нафақат аждодларимиз қолдирган бебаҳо меросни ўрганиш ва тарғиб этишга хизмат қиладиган илмий-маърифий даргоҳ, айни вақтда ўтмиш ва бугунни, анъана ва тараққиётни, маънавият ва замонавийликни ўзаро уйғунлаштирган нодир маскан бўли­шига иймонимиз комил.

Юртимиз замини азал-азалдан илм-маъ­рифат, заковат ва юксак маданият бешиги ўлароқ дунё тамаддунида алоҳида ўрин ту­тади. Мовароуннаҳр диёрида етишиб чиққан буюк алломалар, муҳаддислар, муфассир ва мутафаккирлар инсоният тамаддунига бе­қиёс ҳисса қўшганлар. Уларнинг илмий ме­ асрлар давомида нафақат ислом олами, балки жаҳон илм-фани тараққиётига улкан таъсир кўрсатган. Айниқса, ҳадис илмининг султони бўлган Имом Бухорий, буюк муҳад­дис Имом Термизий, ақида илмининг забар­даст намояндаси Имом Мотуридий, шунинг­дек, астрономия, тиббиёт, математика ва бошқа фан соҳаларида юксак натижаларга эришган Абу Райҳон Беруний, Ибн Сино, Мирзо Улуғбек каби улуғ зотларимиз номи жаҳон илм осмонида ёрқин юлдузлар каби порлаб турибди.

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васал­ламнинг “Илм излаш ҳар бир мусулмон учун фарздир”, деган муборак ҳадислари ҳам бу йўлнинг нақадар муҳим эканини яна бир бор тасдиқлайди. Шу боис, юртимизда илмга ҳурмат, улуғ зотларга эҳтиром ва улар қол­дирган улкан асраб-авайлаш азалий қадриятларимиздан. Ислом цивилизацияси маркази барпо этилгани эса аждодларимиз қолдирган ана шу бебаҳо илмий ва маънавий дурдоналарни янада чуқур ўрганиш, кенг тарғиб этиш, жамоатчиликка ва келажак ав­лодларга безавол етказиш йўлида муҳим қа­дам бўлди.

Муҳташам масканга қадам қўйган ҳар бир инсон, аввало, аждодларимиз қолдир­ган бебаҳо мерос, уларнинг беқиёс илмий ва маърифий фаолияти, бу ерда жамланган манбалар, қўлёзмалар ва илмий экспозиция­лар билан танишар экан, қалбида ўзига хос ифтихор ва масъулият туйғуси уйғониши табиий. Президентимизнинг “Ушбу марказ маънавий-маърифий йўналишдаги фао­лиятимиз учун фундаментал база бўла­ди. Ўзбекистон халқаро исломшунослик академияси талабалари юқори курсларни шу ерда ўқийди, ўқитувчи-домлалар эса ўз билим ва малакасини оширади. Марказ ёшларимиз орасидан янги хоразмийлар, беруний ва улуғбеклар, фарғоний ва ибн синолар, бухорий ва термизийлар етишиб чиқиши учун мустаҳкам маънавий май­дон бўлиши керак”, дея ишонч билдириши бежиз эмас, албатта. Демак, марказ ўз мо­ҳияти ва мазмуни билан ўтмиш ва бугунни ўзаро боғлаб турган маънавий кўприк вази­фасини бажармоғига шубҳа йўқ. Айниқса, марказда Биринчи ва Иккинчи Ренессанс даврларига оид бой тарихий ва илмий ман­балар жамлангани юртимиз заминида кеч­ган буюк Уйғониш даврларининг мазмун- моҳиятини чуқур англаш имконини беради. Бу, ўз навбатида, бугунги кунда илгари су­рилаётган Учинчи Ренессанс ғояси нақадар мустаҳкам илдизларга эга эканининг яққол намоёнидир.